Wellness

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik met mijn lieftallige echtgenoot een dagje ging ontspannen bij Fort Resort Beemster. Die ontspanning werd helaas vooraf gegaan door vrij veel stress. Als je nooit naar een wellness bent geweest, weet je natuurlijk ook niet hoe het allemaal werkt. Moet je op de parkeerplaats je kleren al uittrekken of doe je dat pas na binnenkomst? Misschien is er een soort tussenfase, waarbij je dan eerst je badkleding aantrekt en daarna pas helemaal naakt gaat. Ik wist het niet. Gelukkig werd het al snel duidelijk. Bij de receptie was iedereen nog aangekleed, maar eenmaal de hoek om werden we bedolven onder de blote bibsen, zwabberende piemels, pronte en minder pronte borsten. Welkom!

Ik vond het ook lastig om te bepalen welk onderkapsel ik mezelf zou aanmeten. Ik ben geen fan van helemaal kaal, daar krijg ik een kleuterpoes van. Een smal streepje staat zo uit verhouding met hoe ik er verder uit zie. Ik lijk in de verste verte niet op een smal streepje. Ik ben een heel duidelijk aanwezige dikke streep. En dus besloot ik mijn voortuin te voorzien van een brede oprijlaan. Handig ook voor als je nog gasten verwacht. Niet tijdens het dagje wellness trouwens hoor! In de huisregels staat namelijk dat zowel gewenste als ongewenste intimiteiten niet zijn toegestaan. Daar werd ik helemaal gespannen van. De hele dag loopt je met je blote zelf naast je ook al zo blote wederhelft, en dan mag je er niet eens aanzitten. Zelfs niet als hij het niet wil! Van de zotte vond ik dat. Ik denk dat een peeskamer in zo’n resort geen overbodige luxe zou zijn.

Omdat seksuele ontspanning blijkbaar geen optie was, hebben we maar een massage geboekt. We werden een uur lang tegelijkertijd in dezelfde ruimte door twee verschillende dames met engelachtige handen platonisch en professioneel bepoteld. Het ging om een combinatie van hotstone- en ontpanningmassage. Helaas bleken die stenen zo kokend heet te zijn dat er van ontspanning geen enkele sprake meer was. Ik balde mijn vuisten en probeerde heel hard telepathisch te communiceren met mijn man zodat hij met zijn grote, naakte lijf zou opspringen en mij heldhaftig zou redden van tweedegraads verbranding. Maar het bleef angstvallig stil naast me. Blijkbaar stelde ik me aan, kaken op elkaar en hopen dat het snel voorbij gaat. Gelukkig waren de keien na een half uur zodanig afgekoeld dat ze me geen last meer bezorgden en kon het grote genieten beginnen. Dat zowel mijn liefde als ik de rest van de dag met vuurrode stippen op ons lijf liepen, namen we maar voor lief.

Uiteindelijk gingen we best ontspannen weer naar huis. Met kleren aan en klaar om die na thuiskomst direct* weer uit te trekken.

*met direct bedoel ik: eerst kinderen ophalen, koken, eten, douchen, huiswerk maken, lezen, computeren, huilen en zeuren, niet naar bed willen, niet kunnen slapen want het is nog veel te vroeg, harder huilen, nog een keer plassen, vele diepgaande vragen over het leven beantwoorden, toch nog even huilen, gaan jullie morgen ook weer weg, waar waren jullie eigenlijk, het is veel te warm, ik heb het koud, ik kan echt niet slapen. Je kent het wel.

Deel met anderen, wel zo eerlijk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *